Dag 22 14/11 Gili Air-Denpasar-Amsterdam

14 november 2019 - Gili Air, Indonesië

De laatste ochtend breekt aan, snik. Ik wil hier echt nog niet weg, het is zo’n leuk eiland en de perfecte eindbestemming om te chillen en relaxen. k zeg Chris en Simon nog even gedag tijdens mijn ontbijt en maak een praatje met een Berlijnse vrouw die net gearriveerd is. Daarna besluit ik nog even te gaan snorkelen en zonnen. Ik heb een nieuw bootticket gekocht met de golden queen omdat het ticket wat ik had met de boot van 15.00u misschien krap wordt kwa tijd. (Chris deed er 5 uur over ipv 3,5u en ik vlieg om 20.25u) deze boot vertrekt om 12.50u en dat is safer.

Heel veel tijd heb ik deze dag dus niet. Maar als ik snorkel wordt ik beloond met een turtle die ineens aan komt zwemmen. En daarna volgt er nog één. Ze knabbelen aan het koraal, leuk. En even verderop zie ik heel veel kleine vissen onder een boot hangen en als de boot weg vaart zit de hele school ineens onder mij, ik ben er onderdeel van geworden en ze zwemmen op centimeters afstand van mijn handen. Zo mooi, wat een prachtig afscheidskadootje denk ik. Als ik het water uit loop staat Nynke (mijn ex collega) daar toevallig weer en maak ik nog even een praatje. Daarna loop ik terug naar Salim cottages waar ik op de strandstoel plof en een drankje bestel. De jongen van de bar kent me inmiddels en maakt een praatje en ik zeg dat ik vandaag naar huis ga. Dan begeef ik me naar mijn kamer, neem een douche, pak alles in, betaal en regel opnieuw een paardenkoetsje want degene die zei dat ie zou wachten is ineens vertrokken. (Manta dive belt en checkt me ook alvast in voor de boot)

En dan haal ik snel een biertje aan de bar, zeg Chris en Simon gedag die haaien gezien hebben tijdens hun duik, en stap in t koetsje dat net aan komt rijden. Hij neemt de weg binnendoor omdat de strandweg open gebroken is dus we hebben de gezellige straatjes met winkeltjes en barretjes/restaurantjes. De belletjes rinkelen gezellig van t koetsje en t paardje draaft vrolijk, maar ik ben niet blij. En wanneer dan de jongen van de bar bij Salim mij naroept met een vrolijk bye bye en mij na zwaait als hij me langs ziet komen rijden, wordt ik een beetje emotioneel/verdrietig.

De golden queen doet haar naam eer aan. Ik zie weer drie meiden die ook mee waren met Wanua en zeg ze gedag. Zij reizen verder naar nusa Penida. De boot komt aanvaren met luide muziek alsof er een party gaande is. Vanaf Lombok, waar we eerst heen varen, mag je op het dak zitten, dus dat doe ik graag. De muziek knalt door de boxen en je wordt verzorgd met drankjes/biertjes dus het laatste boottochtje is net een afscheids feestje, ik zit heerlijk met wapperende haren in de wind en n biertje te genieten. Maar na ruim 1,5 uur varen is het echt voorbij en stap ik in de shuttlebus naar Denpasar. Daar wordt ik na 2 uur rijden veel te vroeg bij de luchthaven afgezet (maar dat was voor t goede doel 😉)

En dan is mijn vakantie echt voorbij. Het is super leuk geweest en smaakt naar meer. Misschien kom ik er nog eens terug, dag Bali en dag Indonesië.

Jouw reactie